Credo in unum sanctam catholicam et apostolicam ecclesiam
Wierzę w jeden świety,powszechny i apostolski Kościół.

wyznanie wiary

Sobota, 21 kwietnia 2018 r.

Dzień powszedni - wspomnienie św. Anzelma, biskupa i doktora Kościoła Abelarda, Aleksandry, Anastazego, Anzelma, Apollina, Apoloniusza, Bartosza, Bartłomieja, Feliksa, Konrada, Żelisława Czytania z Pisma Świętego: Dz 9, 31-42; Ps 116B (115), 12-13. 14-15. 16-17; J 6, 55. 60-69 W synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział: Moje ciało – to prawdziwy pokarm, a krew moja – to prawdziwy napój. Wielu tedy uczniów, usłyszawszy to, mówiło: Trudna to mowa!Któż może jej słuchać? A Jezus, skoro tylko zauważył, że uczniowie poczęli szemrać, rzekł do nich: To już tym się gorszycie? [A cóż będzie], gdy zobaczycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem? Tylko duch daje życie, ciało zaś na nic się nie przyda. Słowa, które Ja do was wypowiedziałem, są i duchem, i życiem. Wśród was są jednak tacy, którzy nie mają wiary. Jezus wiedział bowiem od początku, którzy to są ci, co nie mają wiary. Wiedział też, kto miał Go wydać. Rzekł tedy do nich: Oto dlaczego powiedziałem wam: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli nie zostało mu to dane od Ojca. Wtedy odeszło wielu Jego uczniów i już Mu nie towarzyszyli. Zapytał więc Jezus Dwunastu: Czyż i wy chcecie odejść? Na to rzekł Szymon Piotr: Panie, do kogóż pójdziemy? Przecież to Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i zrozumieli, że Ty jesteś Świętym Boga.

Biblia Warszawsko-Praska, J 6,55.60-69

Adoracja pasterska Hugona van der Goesa

W Staatliche Museen w Berlinie znajduje się duży (97 x 245 cm) obraz Hugona van der Goesa przedstawiający Pokłon pasterzy. Datowany na ok. 1480 r. obraz został tak zakomponowany, aby pozostawić oglądającego poza przedstawianą sceną, lecz jednocześnie uczynić go w przemyślny sposób uczestnikiem Epifanii Jezusowej.

W Narodzinach uczestniczymy zaglądając przez zawieszoną na obrazie kotarę odsłanianą ceremonialnie przez dwóch starotestamentowych proroków-kapłanów: Izajasza i Jeremiasza, wieszczących w Starym Testamencie narodziny Zbawiciela. Hugo van der Goes, poprzez proroków, przypomina także o pradawnej tradycji zasłony, która zasłaniała Miejsce Święte Świętych w Świątyni Salomona. Za kotarą, którą tylko w wybrane dni w roku mogli przekroczyć jedynie wybrani – najwyżsi kapłani, w Arce Przymierza mieszkał Bóg! Teraz prorocy odsłaniają kotarę przed nami, abyśmy z Nim obcowali! Zostaliśmy dopuszczeni do Najwyższej Świętości „Bóg porzucił szczęście swoje, wszedł między lud ukochany, dzieląc z nim trudy i znoje (...). A Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami". Uchylona obustronnie zasłona oznacza, że stoimy przed tabernaculum – namiotem Arki, Domem Boga! Pamiętajmy, że ceremoniał odsłaniania treści miał szczególne znaczenie – stąd taka mnogość ołtarzy „szafiastych" w średniowieczu, które otwierane były tylko w szczególne święta.

Kolejnym ważnym nowatorstwem jest odstępstwo od wymaganej tematem powagi kompozycji. Nie ma przecież ważniejszych wydarzeń w chrześcijaństwie od Narodzin Zbawiciela oraz ofiary Chrystusa w dziele zbawienia! Dlatego tematy te podejmowane były z wielką powagą. Tymczasem w obrazie van der Goesa statyczne i hieratyczne pozostają jedynie postaci Świętej Rodziny. Jak w tradycji średniowiecznego obrazowania przyjęto, scena zakomponowana została symetrycznie: żłóbek z Dzieciną w centrum oraz klęczący Maryja z Józefem po bokach. Poza tym, w dziele panuje rozgardiasz, ruch, ożywienie. W stajence jest tłum postaci. Z lewej strony do stajni wbiegają pasterze, ściągając w biegu czapki z głów, przyklękając, świecąc gołymi kolanami. Jakże to niekanoniczne! W otworze wejścia, za nimi widać dwóch kolejnych pasterzy zmierzających witać Zbawcę z muzyką. Oni już usłyszeli zwiastowanie anielskie głoszone tej nocy wszystkim czuwającym: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie" (Łk 2.10-12). W oknie stajni, w głębi widać anioła przemawiającego z nieba do innych pasterzy. „Ubodzy, was to spotkało, witać Go przed bogaczami" – woła do nas Hugo van der Goes! Jezus jest Zbawcą dla nas wszystkich, a nie tylko dla ekskluzywnych wybrańców. JW

KONTAKT

Wyślij wiadomość, jeśli masz ciekawą informację i chcesz się nią z nami podzielić...

Dalej »