Credo in unum sanctam catholicam et apostolicam ecclesiam
Wierzę w jeden świety,powszechny i apostolski Kościół.

wyznanie wiary

Niedziela, 19 sierpnia 2018 r.

Andrzeja, Bolesława, Donata, Emilii, Ezechiela, Jana, Juliana, Julianny, Juliusza, Ludwika, Magnusa, Mariana, Sykstusa, Tekli, Tymoteusza, Wiktora Czytania z Pisma Świętego: Prz 9, 1-6; Ps 34 (33), 2-3. 10-11. 12-13. 14-15; Ef 5, 15-20; J 6, 51-58 Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Kto posila się tym chlebem, będzie żył na wieki. Chlebem zaś, który Ja dam, jest moje ciało na życie świata. Poczęli się tedy sprzeczać między sobą Żydzi mówiąc: Jakże On może dać nam własne ciało na pokarm? Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Każdy, kto pożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Moje ciało – to prawdziwy pokarm, a krew moja – to prawdziwy napój. Kto pożywa moje ciało i pije moją krew, stanowi jedno ze Mną, a Ja z nim. Podobnie jak mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję dzięki Ojcu, tak też i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. Oto chleb, który z nieba zstąpił. Nie jest on podobny do chleba, który spożywali wasi ojcowie i pomarli. Kto pożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

Biblia Warszawsko-Praska, J 6,51-58

Wielki Tydzień 2016 także w Galerii Sztuki Średniowiecznej Muzeum Narodowego

W ramach przygotowań do udziału w Pasji Jezusa, gorąco chciałam zachęcić do wizyty Galerii Sztuki Średniowiecznej warszawskiego Muzeum Narodowego, która od grudnia 2013 r. ponownie otwarta jest dla zwiedzających po długim remoncie i zmianie aranżacji prezentowanych zbiorów. W galerii znajdują się głównie obiekty z okresu późnego średniowiecza (XIV–XVI w.) z różnych regionów dzisiejszej Polski. Dzieła przeznaczone były przede wszystkim do kościołów – od wielkich nastaw ołtarzowych, poprzez obiekty mniejsze do osobistej kontemplacji w bocznych kaplicach, aż po małe poliptyki podróżne, które przełożona zakonu mogła zabrać ze sobą udając się w podróż.

W tym miejscu, w ramach dygresji, należy odnieść się do dyskusji, czy dzieła sakralne, przeznaczone stricte do kontemplacji i sprawowania kultu religijnego w świątyniach, czy klasztorach, powinny znajdować się w muzeach. Misją muzeum jest ochrona i udostępnianie dzieł i zabytków. Przyznam, że spokojniejsza jestem o los obiektów kultu w muzeum. Znajdują się pod troskliwą opieką konserwatorów i dostępne są dla każdego. Jako osoba wierząca, z czcią oglądam krucyfiksy mistyczne, czy piety. Mogę sobie pozwolić na prywatną kontemplację, cichą, skupioną modlitwę. Modlić się można wszędzie: w kościele, domu, autobusie, w miejscu kaźni, czy piecu gorejącym. Szczególnie mocno odczuwam fakt, że przed Pietą wrocławską z początku XV w. modliły się tysiące wiernych. O tym jak gorący potrafi być kult świadczy fakt, że negatywne postaci oprawców z toruńskiej Panoramy pasyjnej mają wydrapane przez wiernych oczy lub twarze. Zaś w sprawie tak nagłaśnianych zwrotów zdeponowanych w muzeach dzieł świątyniom, mam do powiedzenia tylko tyle, że doskonale wypielęgnowana Tablica Dwunastu Przykazań po powrocie do bazyliki mariackiej w Gdańsku powoli niszczeje: ciemnieje i pokrywa się pleśnią.

Drodzy Państwo, Galeria Sztuki Średniowiecznej  jest miejscem zachwycającym. Wspaniale oświetlone dzieła błyszczą w niej jak klejnoty. Zajrzyjcie tam koniecznie i zafrasujcie się nad Męką Pańską, kompasją Maryi wyrażoną w Pietach, wielką Bożą miłością do człowieka uwidocznioną w dziele malarskim Pietas Patris.(JW)

KONTAKT

Wyślij wiadomość, jeśli masz ciekawą informację i chcesz się nią z nami podzielić...

Dalej »