Maria Teresa Ledóchowska (1865-1939). Była najstarszym z dziewięciorga dzieci hrabiego Antoniego Ledóchowskiego i Józefiny Salis-Zizers, z pochodzenia Szwajcarki.
W roku 1883 rodzina Ledóchowskich zamieszkuje w Lipnicy Murowanej koło Bochni.
Gdy spotyka się z akcją misyjną na rzecz Afryki odkrywa swoje powołanie, poświęcając się całkowicie misjom i walce z niewolnictwem. W wyjątkowo skromnych warunkach zaczyna wydawać „Echo z Afryki”, pismo, którego nakład pod koniec jej życia osiągnie 100 tys. egzemplarzy. Wygłasza również odczyty, prowadzi obszerną korespondencję, zajmuje się zbieraniem pieniędzy na wykup niewolników. Uruchamia własną drukarnię, która na potrzeby misji wydaje Biblie, katechizmy i modlitewniki. Ich łączny nakład wyniesie ponad 12 mln egzemplarzy, w 257 językach Czarnego Lądu.
Wykupiła z niewoli 12 tysięcy afrykańskich dzieci.
W roku 1894 zakłada Sodalicję św. Piotra Klawera dla Misji Afrykańskich, przekształconą następnie w Zgromadzenie zakonne, o nazwie Siostry Misjonarki św. Piotra Klawera.
„Chrystus powołał Marię Teresę, aby z miłości ku Niemu służyła Mu w Jego braciach, zwłaszcza tych najbardziej opuszczonych i nieszczęśliwych, niewolnikach z Afryki. Maria Teresa usłyszała Boże wezwanie i całkowicie posłuszna woli Boga, porwana miłością ku Niemu, wielkodusznie i wytrwale poszła za tym powołaniem, wyprzedzając czasy, w których żyła, tak bardzo niesprzyjające apostolstwu kobiet. Musiała przezwyciężyć wiele przeszkód i uprzedzeń, aby móc oddać się apostolstwu i pracy redaktorskiej i wydawniczej. Przewędrowała całą Europę szerząc wszędzie apostolstwo misyjne… Bóg błogosławił dziełu, które rozrastało się i umacniało (…) W jej życiu Bóg ukazał Kościołowi, a także wszystkim ludziom dobrej woli, czego może dokonać miłość jednego człowieka, który całkowicie oddał się Bogu, a przez Niego całej cierpiącej ludzkości”.
Maria Teresa Ledóchowska zmarła w Rzymie. W czasie obrad II Soboru Watykańskiego (1962-1965), u grobu Marii Teresy Ledóchowskiej w Rzymie spotkali się na wspólnej modlitwie biskupi polscy i afrykańscy, oddając w ten sposób cześć wielkiej Polce i „Matce Afrykanów”, jak nazywa się ją na Czarnym Lądzie, choć osobiście nigdy tam nie była.
20 czerwca 1983 w Poznaniu Jan Paweł II beatyfikuje matkę Urszulę. W 1989 zachowane od zniszczenia ciało bł. Urszuli zostaje przewiezione z Rzymu do Pniew i złożone w kaplicy domu macierzystego.
18 maja 2003 w Rzymie Jan Paweł II kanonizuje matkę Urszulę Ledóchowską.
