Katedra Św. Michała i Św. Guduli w Brukseli to klejnot architektoniczny, powstały na wzgórzu Treurenberg między XIII a XVI wiekiem.
Stanowi imponujące połączenie gotyku brabanckiego, baroku i renesansu, bogate w dzieła sztuki i witraże, pełniące funkcje religijne i państwowe w Belgii. Jej monumentalna architektura, historia sięgająca IX–XI wieku oraz związek z rodziną królewską czynią ją jednym z najważniejszych zabytków Brukseli i symbolem duchowego oraz kulturowego dziedzictwa kraju.
Nawa główna charakteryzuje się czteropolowymi sklepieniami i kolumnami ozdobionymi kapitelami w kształcie liści kapusty. Posągi dwunastu apostołów wykonali Lucas Faydherbe, Jérôme Duquesnoy Młodszy, Johannes van Mildert oraz Tobias de Lelis, zastępując zniszczone pierwotne rzeźby. Znajduje się tu barokowa ambona (H.F. Verbruggen, 1699) przedstawiająca wygnanie Adama i Ewy, oraz monumentalne organy Gerharda Grenziga (2000) umieszczone w tzw. „jaskółczym gnieździe”
Prezbiterium mieści mausolea książąt Brabancji i arcyksięcia Ernesta Austriackiego, ołtarze renesansowe i barokowe dzieła rzeźbiarzy, rzeźbę Matki Boskiej Wyzwolicielki z XVI wieku oraz Kaplice Cudu Najświętszego Sakramentu i św. Marii Magdaleny
Katedra była miejscem królewskich pogrzebów i ślubów, m.in. króla Belgów Baudouina (1993) i ślubu księcia Filipa z Matyldą d’Udekem d’Acoz (1999). Jest również miejscem ważnych uroczystości państwowych, w tym Te Deum z okazji Dnia Narodowego Belgii.
